Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
رابطه بین ادبیات و هنر خصوصاً سینما همواره یکی از موضوعات مطرح در ادبیات تطبیقی بوده است. سینما و ادبیات هر یک با ابزار ویژه خود یعنی تصویر و کلمه، سعی در ترسیم هنرمندانه عوامل تشکیل دهنده روایت نظیر پرسوناژ مکان و زمان دارند، به نحوی که به باور توهم واقعیت از سوی مخاطب بینجامد. در این میان تأثیر این دو هنر در یکدیگر باعث ایجاد تغییراتی در این ساختارها شده است. این مقاله با بررسی ساختار مکان در آثار سینمایی بهمن فرمان آرا و آثاری از نویسندگان موج رمان نو فرانسه مانند آلن رب گریه و میشل بوتور و نویسندگان ایرانی همچون هوشنگ گلشیری سعی در نشان دادن شباهتهای این ساختار در آثار فوق و همچنین تأثیر رمان نو در سینمای ایران دارد.
Mots clés Persian