Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
هویت در عین کثرت رشته ای از وحدت و اتصال دارد و امری ممتد و سیال است. نوع رفتار تاریخی که هر قوم و ملتی بر می گزیند هویت آن را شکل میدهد. این گزینش هر چقدر از سر آگاهی و متکی به انگیزه های متعالی باشد به همان اندازه جوهری سیال، طبیعی و پویا دارد. تشکیل طومار هویت انسانها که از گذشته های بسیار دور آغاز شده است. پیوسته در حال تغییر و تحول است و هنوز نشر آن به پایان نرسیده است. به همین دلیل نباید همه عناصر تشکیل دهنده هویت هر قوم و ملتی را جزئی لاینفک از ذات آن انگاشت و از تغییر آن هراس داشت. هیچ یک از عناصر تشکیل دهنده هویت یک قوم و ملت ذاتی و دائمی نیست و نباید از آن کدوی گردن ساخت و هویت را اسیر آن کرد. ما از فرهنگ و تمدن غرب به بهانه دستیابی به مدرنیته و توسعه برای خود کدوی گردن ساختیم. مادامی که آن را بر گردن داریم هستیم و اگر آن را از ما بربایند دیگر نیستیم اگر ما از گذشته خود بگسلیم به ویژه اگر گذشته نزدیک خود را به درستی نشناسیم، ریشه در پیشینه خویش نداشته باشیم خود را به عنوان ملتی که حیات تمدن و تبار تاریخی دارد به جا نیاوریم، یقینا حافظه تاریخی خود را از دست خواهیم داد و لاجرم نخواهیم دانست که از کجا روبیده ایم و چگونه بالیده ایم چه زمانی پیش رفتیم و کی درجا زدیم و چرا پس رفتیم هویت در عین وحدت کثرت دارد. اول کثرت طولی و تاریخی که از سنخ بودن نیست و هنوز در حال شدن است و با تغییر و تطور، بالندگی رشد و فزایندگی تناقض ندارد، بلکه از این طریق به فعلیت میرسد. دوم کثرت عرضی که همان کثرت آب خاک و مواد اقوام و مذاهب است. بسیاری از بحران های اجتماعی و فرهنگی و حتی اقتصادی و سیاسی چند دهه اخیر ریشه در بدفهمی ما از میراث گذشته نزدیک دارد تا آنجا که با نوعی لجبازی و با شدت و سرعتی بی سابقه به تخریب آن پرداخته ایم. روشن است که در چنین شرایطی آسیب پذیری ما بسیار افزایش می یابد زیرا شرایط انواع تهاجم پذیری را به تمامی در خود ایجاد کرده ایم اگرچه به ظاهر خود را بی نیاز از شناخت میراث گذشته نزدیک میدانیم در واقع به شدت نیازمند شناخت آن هستیم تا از این بلاتکلیفی رها شویم و هویت گذشته خود را بازیابیم به هیچ قوم و ملتی تهاجم نمیشود مگر آنکه شرایط و لوازم تهاجم پذیری در آنان از پیش آماده شده باشد.
Mots clés Persian