Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
رمانهای کرتین دو تروا، مانند *شاهنامه* فردوسی، ساختارهای اساطیری باستانی سلتی و زرتشتی را به ارث بردهاند و مفهوم زمان که از این روایتها پدیدار میشود، ممکن است این حضور را به یاد آورد. با این حال، زمانی که به عنوان چارچوب این داستانها عمل میکند، کاملاً مترادف با زمان اسطوره نیست. بازنویسی رمانگونه و حماسیِ زیرلایههای اساطیری، مستلزم بازسازی عمیق چارچوبهای به ارث رسیده است. در نتیجه، باید از همان ابتدا اذعان کرد که زمان در این آثار، تعریف خیالی خود را دارد. احتمالاً ردپایی از زمان اسطورهای را حفظ میکند که حضور آن، با این حال، صرفاً باقیمانده نیست، بلکه کاملاً در شکلگیری مدل روایی فعال است.
Mots clés Persian