سابقه ارائه مصور آسمان و تقسیم آن به منطقة البروج به روزگار بطلمیوس می رسد. پس از آن هم روشهای دیگری مثل تقسیم آسمان به ۳۶۰ درجه ابداع شد. که منطبق با نظریه های علمی هستند. در شیوه مصری درجه بندی آسمان به ۳۶ درجه ده درجه ای می رسیم که در اوایل قرن اول میلادی رایج بوده و امروز متون اندکی در مورد آن باقی مانده است و جالب این است که از آن متون یک ترجمه به فارسی میانه وجود داشته است که امروزه اثری از آن در دست نیست اما قسمتهایی از آن در آثار دوره اسلامی مثل کتاب المغنى و مخصوصاً کتاب المدخل الکبیر على علم الاحکام النجوم ابو معشر بلخی دانشمند قرن سوم هـ باقی مانده است. در این مقاله به شناسایی و معرفی آن دسته از متون فارسی می پردازیم که در أنها موضوع صورتهای درجات فلک مطرح و بررسی شده است. در این تحقیق آثار فخرالدین رازی عبدالمک سعد شیرازی عبدالجلیل سجزی .. و یک نسخه خطی موجود در موزه رضا عباسی تهران معرفی شده است.