Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
عشق (عشق) و زیبایی (جمال)، که پیوسته توسط تصوف به طور کلی و به ویژه توسط اشعار صوفیانه مورد ستایش قرار گرفتهاند، دو مورد از مهمترین مضامین ادبیات عرفانی و غیرمذهبی فارسی را تشکیل میدهند. در واقع، تمام عرفان ایرانی-اسلامی مبتنی بر مفهوم دوگانه عشق و زیبایی است. عشق خود را به عنوان یک قدرت اصیل که بر خلقت انسان و جهان حاکم است، آشکار میکند؛ عشق حتی یکی از صفات ذاتی واقعیت متعالی است. عشق که در عمیقترین درون انسان قرار دارد، به عنوان یک انرژی دگرگونکننده عمل میکند که بشریت را به بالاترین مراحل هستی و روح برای دانستن ارتقا میدهد؛ او آن را به منبع بسیار فراوانِ هر آنچه وجود دارد (مبدأ) منتقل میکند.