Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
دو نقاشی که در اینجا مورد مطالعه قرار میدهیم، از دو فرهنگ متفاوت سرچشمه گرفتهاند و هر کدام روش خاصی برای پرداختن به مسئله عمق دارند. برای مقایسه این گفتمانهای بصری از منظر پرسپکتیوسازی، باید سازماندهی فضایی و تجلی بازیگران در فضا را مشاهده کنیم که از فرهنگی به فرهنگ دیگر متفاوت است. این رویکرد تحلیلی از طریق روشی نشانهشناختی که به مسئله امر مرئی میپردازد، انجام خواهد شد. اگر ما اصرار داریم که شرق و غرب را از طریق نقاشی کلاسیک یا به وسیله گفتمان بصریشان به رویارویی بکشانیم، به این دلیل است که دومی با «بینایی مرتبط است، که بسیار بیشتر از آنچه تصور میکنیم به ما میآموزد.» پی. اولت تصریح میکند: «بینایی، در هر دو معنای بیان، معنای اصلی است: بر صدای شاعر و مورخ مقدم است، که آنچه را که ابتدا مشاهده شده است، شنیدنی میکند؛ و کمتر یک استعاره، یک تصویر، یک شکل از هنر نویسندگی است تا یک عنصر اساسی از تعریف آن تا جایی که علت، منشأ یا حتی هدف است.»