Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
عبدالقادر بیدل (۱۰۵۴-۱۱۳۳/۱۶۴۴-۱۷۲۱)۲ با وجود اینکه در هند، محل زندگیاش، تمام اشعارش به فارسی سروده شده بود، در ایران نسبتاً گمنام ماند، زیرا اشعارش از دشوارترین اشعار ادبیات فارسی است. او، پس از صائب، استاد سبک ادبی معروف به سبک هندی، از استعاره و ابهام فراوان استفاده میکند و عناصر روزمره را به شیوهای ظریف به کار میگیرد که آنها را به قلمرو خیال ارتقا میدهد. در میان مضامینی که او در ابیات خود به آنها پرداخته است، میتوانیم حضور مکرر فرنگ (اروپا) را مشاهده کنیم که در ابیات متعددی در کنار مترادف آن، فرنگی، یعنی اروپایی، تجلی یافته است. هدف ما در اینجا شناسایی موارد کاربرد این دو اصطلاح و از طریق حوزههای واژگانی که در آنها ظاهر میشوند، تعریف جهانی است که آنها نمایانگر آن هستند. این امر به ما امکان میدهد تا اهمیت مفهوم فرنگ را در آثار بیدل و به تبع آن در آثار دیگر شاعران درک کنیم.