Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
از دوران باستان، هنر ایرانی همواره به خاطر مسحورکننده بودن، زیبایی، شادی، تحسین و شگفتی و منبع لذت و رضایت روانی شهرت داشته است. اگر بپذیریم که یک تأثیر زیباییشناختی، احساسی از لذت و حالتی روانی است که ما را به سوی والا، شگفتی و در نهایت تعالی سوق میدهد، پس هنر ایرانی را باید محمل اصلی زیبایی، والایی و مسحورکنندگی دانست. هنر ایران پیش از اسلام، از طریق شعر، موسیقی، معماری، سفالگری، نقش برجستهها، تزئینات دیواری، فرشها، نقاشیها، اشیاء آیینی و غیره، بیانی است که دارای ارزش جهانی آرمان زیبایی است و با قدرت خود تأثیر روانی و تعالی ذهن را ایجاد میکند. تقریباً هیچ گسستی در پیوستگی بین هنر ایران پیش از اسلام و هنر ایران اسلامی وجود ندارد. این در تضاد با هنر برخی از کشورهای مسلمان است که در آنها میتوان برخی از تفاوتها را مشاهده کرد اگرچه ممکن است تصوری از سادگی و بیپیرایگی به ذهن متبادر شود، اما این در مورد هنر اسلامی ایران صدق نمیکند، هنری که با درخشش رنگها، نقوش اسلیمی و ظرافت خود، ما را سرشار از شادی میکند. اگرچه در ایران، نفوذ اسلام آداب و رسوم را تغییر داد و ذهنها را شکل داد، هنر ایرانی در تمام زمینهها - چه معماری، چه تزئینات بناهای تاریخی و چه هنر غنایی و شاعرانه - به خلق آثاری ادامه داد که زیبایی آنها ما را به کمال و تأمل زیباییشناختی دعوت میکند