Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
در روزهای ۷ و ۸ ژوئن، کنفرانسی با موضوع «اشاره به دِیِکسیس» در دانشگاه سوربن برگزار شد که توسط ماری-آنیک مورل و لوران دانون-بوالو، اساتید دانشگاه سوربن نوول (پاریس ۳)، با حضور تقریباً ۲۴۰ زبانشناس از سراسر فرانسه و چندین کشور اروپایی سازماندهی شده بود. اشارات (deixis) به مجموعهای از عناصر اشاره دارد که گفتار را در یک موقعیت ارتباطی قرار میدهند. هر یک از این عناصر، تا جایی که به نحوی در این فرآیند شرکت میکنند، اشارات نامیده میشوند. افعال اشاره در درجه اول به شرکتکنندگان در عمل بیان اشاره دارند: گویندهای که یک یا چند مخاطب را خطاب قرار میدهد. بنابراین، اینها ضمایر شخصی اول و دوم شخص (من، ما، شما) هستند. سپس لحظه بیان با زمان و وجه فعل مشخص میشود. از سوی دیگر، افعال اشاره برای «اشاره» به یک عنصر خاص (مفعول یا شخص) که مرجع آن فقط در گفتمان یافت میشود، به کار میروند. در نهایت، قیدهای مکان (اینجا، آنجا) و زمان (دیروز، فردا و غیره) که گفتمان را در مکان و زمان خاصی قرار میدهند. بنابراین، اینجا، آنجا، دیروز و فردا فقط در رابطه با مکان و زمان گفتار، ارجاع خود را پیدا میکنند.