Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
در میان «پیشرفتهایش در اسلام که برای او به عنوان یک اسلامشناس بزرگ شهرت به ارمغان آورد»، ماسینیون این امتیاز را داشت که جایگاه عمدهای را که شیعه در اسلام و حتی در جهان معاصر به دست آورده است، پیشبینی کرده بود. و با این حال، به نظر نمیرسد که موضع ماسینیون در مورد تشیع همیشه به خوبی درک شده باشد. در این زمینه دو انتقاد متناقض از او مطرح شده است: از یک سو، او (مثلاً توسط برخی از شاگردان سابقش مانند کربن) به دلیل احترام بیش از حد به سنت سنی، به دلیل برجسته نکردن کافی افکار فیلسوفان بزرگی مانند ابن سینا و ابن عربی و به طور کلی، به دلیل غفلت از تشیع مورد انتقاد قرار گرفته است (چند سال پیش، مقالهای در لوموند به این انتقاد پرداخته بود)؛ از سوی دیگر، بسیاری از شرقشناسان معتقدند که او علاقهای بیش از حد و تقریباً ناسالم به جنبههای فرعی اسلام، به فرقههای افراطی، قرمطیان، نصیریان، اسماعیلیان، دروزیان، گنوسیها، هرمسیها و غیره... که به معنای دقیق کلمه شیعه نیستند اما بخشی از خانواده بزرگتر شیعه هستند، نشان داده است. میخواهم جایگاه تشیع را در آثار او (از طریق سخنرانیها، انتشاراتش) و حتی در زندگیاش (که در آن مضامینی از معنویت یافت که با [متن اصلی] مرتبط بود) در برخی نکات - به حساسیت مذهبی خودش) نشان دهم. اما ما همچنین باید تلاش کنیم تا دلایل سکوت اساسی ماسینیون، با وجود همه این قرابتهای معنوی، نسبت به تشیع را درک کنیم.