Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
چه کسی با نماد قلب خونین که از تیر سوراخ شده میچکد آشنا نیست؟ نمادی به شهرت شمع و پروانه، که همان معنا را دارد و عشق را تداعی میکند. با این حال، استفاده مکرر از این دو تصویر در ادبیات، و به ویژه در شعر فارسی، ما را به تمایز ظریفی در معنای آنها سوق میدهد. استعاره شمع و پروانه، از یک سو، بر گرما و درخشندگی شعله، آنطور که پروانهای که به آن نزدیک میشود و دور آن میچرخد، درک میکند، و از سوی دیگر، بر خودویرانگری پروانه، که در قلب شعله به خاکستر تبدیل میشود، تأکید دارد. حال، استعاره قلب سوراخ شده معنایی کاملاً متفاوت را منتقل میکند، معنایی که ما در اینجا سعی خواهیم کرد با در نظر گرفتن بیت معروف حافظ به عنوان نقطه شروع خود، آن را بررسی کنیم