Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteur Persian
هنری دو مونترلان بدون شک یکی از اصیلترین نویسندگان قرن بیستم فرانسه بود. سبک ساده و ظریف او، او را چنان از معاصرانش متمایز میکرد که آندره مالرو او را شاعری با «نوشتههای سلطنتی» نامید. او زیباییشناسی بود که مسحور تمام زیباییها، چه ظاهری و چه معنوی، میشد. از پرواز پرستویی در آسمان نیلگون گرفته تا برق آذرخش در افق کمرنگ، همه چیز او را در حالتی از ذهن فرو میبرد که میتوانست به حیرتی طولانی و عمیق از زیبایی و شعر منجر شود، احساسی که خود او آن را «دردناک» و «بیرحم» توصیف میکرد. نویسندهای حساس و طبعاً نیازمند منابع الهامی غیر از منابع پیشینیان خود بود. او این منابع را در میان استادان ایرانی کشف کرد: او گفت، تنها در دوران بربریت نوجوانی و بیست سالگیام بود که شعر برایم به معنای سادهلوح کردن خودم با قواعد خام عروض، شمردن هجاها با انگشتانم یا حتی لذت بردن از ریتم ابیات بود. بعدها، چیزی که از آن خواستم ایجاد فضایی بود که بتوانم در زندگی خصوصیام آن را بازآفرینی کنم. استادان ایران... خیلی دیر به من آموختند. - من در بیست و هشت سالگی، همان نوع عاشقانهای که برای آن ساخته شده بودم، و قافیههای اروپایی هیچ تصوری از آن به من نداده بودند.