Type de document : Original Article
Titre d’article Persian
Auteurs Persian
رویکرد انتقادی «یک فرانسوی در ایران» در پی بدیع، تأثیرگذار و طبیعی بودن است. در ایران، زبان فرانسه همیشه با استفاده از روشهای توسعهیافته توسط فرانسویها تدریس شده است، روشهایی که کم و بیش تمدن و فرهنگ فرانسه را به کشورهای خارجی منتقل میکردند. با این حال، پس از انقلاب فرهنگی در ایران، به نظر میرسید که خود این روشها مانعی برای آموزش زبان فرانسه هستند: وزن فرهنگی فزاینده آنها، از زمان ظهور اولین روشهای سمعی و بصری، دیگر با اخلاق و ایدئولوژی یک کشور اسلامی مطابقت نداشت. در آغاز انقلاب، برخی اصلاحات در روشهای موجود - به عنوان مثال، فرانسه مستقیم - انجام شد تا آنها در یک زمینه اسلامی قابل استفاده باشند. اما با این اصلاحات، آنها بیش از حد مصنوعی و حتی گاهی مسخره به نظر میرسیدند. بنابراین، نیاز به روشی که در ایران توسعه یافته باشد، با احترام به عقاید و باورهای زبانآموزان و عدم تحمیل هیچ ایدئولوژی خارجی بر آنها، احساس شد. با این وجود، هنوز هم لازم بود که آنها با جنبههای خاصی از زندگی اجتماعی آشنا باشند فرانسوی و همچنین واکنشهای فرانسویها در موقعیتهای خاص به منظور حفظ روابط با آنها، رهایی از مشکلات در فرانسه و مقایسه دو شیوه زندگی متفاوت